خب این که شعر چیز بسیار جذاب و دوستداشتنیایه که بحثی توش نیست.
اما این که سعدی علیهالرحمه چقدر دوستداشتنیه و شعراش چقدر به دل میشینه چیزیه که همیشه دوست دارم ازش حرف بزنم. عرفان سعدی رو دوست دارم مثلا: «که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی». کلا بوستان سعدی هم مثل گلستانش عالیه. گلستان که واقعا شیرینه و کاربردی، میشه از همه حرفای گلستان توی زندگی استفاده کرد. بوستان هم که گفتنی نیست.
خلاصه کنم. سعدیِ دوستداشتنی رو دوست دارم؛ بسیار.